fbpx

Dzień 5: Orebić i impreza nad morzem

Miałam ambitny plan by na tych wakacjach wstawać wcześnie rano i iść pobiegać albo poćwiczyć jogę, ale okazało się, że śpię jak zabita. Nie walczę z tym. W końcu mam wakacje.

Dzisiaj na śniadanie jemy jaglankę z owocami, a po kawie jedziemy do największego miasta na półwyspie Peljesac. Jedziemy zrobić zakupy w Orebic i wypłacić gotówkę, bo nawet zwykłego chleba tu nie kupimy bez kun w portfelu. Swoją drogą moja miłość do Chorwacji zdecydowanie nie obejmuje tutejszego chleba.

Widoki po drodze

Sam Orebic to zdecydowanie nie mój klimat, chociaż spacer po miasteczku był bardzo przyjemny. Nie chciałabym jednak w takim miejscu mieć bazy wypadowej. Nie wiem do końca w czym tkwi sekret – ostatecznie w Sreser zupełnie przypadkiem pierwszego dnia usiedliśmy koło polskiej rodziny, więc to nie tak, że mam tam totalną dzicz i pustkowie. Czuję jednak, że w Orebic życie toczy się inaczej i to nie są jednak moje klimaty. W czasie naszego drugiego pobytu w Chorwacji pojechaliśmy pewnego dnia do Opatiji, która miała sprawić, że szczęki nam opadną. Nie powiem, że to brzydkie miejsce ale zdecydowanie serce szybciej mi nie zabiło.

Jak się żywić w Cro? My się wspomogamy burkami – taki wielkie, ciepły burek z serem (na słono) spokojnie możesz zjeść na wczesny obiad/lunch. My tak robiliśmy, potem szu na plażę i ewentualnie potem obiad w domu lub w knajpie (ja wolałam gotować, bo jednak opcji wege wciąż na wybrzeżu malutko, a ile można jeść frytki).
Burek z serem
W piekarniach są też burki na słodko i inne wypieki, więc dzieciaki też nie mają na co narzekać. Mai bardzo smakował burek z wiśniami.

Z Orebic możecie popłynąć promem na Korculę. Fani wspinaczek mogą wybrać się na najwyższy szczyt półwyspu Peljesac – Św. Ilija. Początkowo myślałam o wycieczce w to miejsce, ale upał skutecznie opuścił moje zapały. Co do Korculi – jestem pewna, że wrócimy na Peljesac więc kto wie, może następnym razem skusimy się na prom.

Orebić
To i zdjęcia powyżej zrobiliśmy koło kościoła ( Crkva “Pomoćnica krščana” )
Mam tu strasznie czerwoną rękę, ale to tylko na zdjęciu – w rzeczywistości nic się nie “spaliłam”. Używalamfiltra 30, chodziłam w kapeluszach i raczej specjalnie nie wystawiałam się na słońce. Jednak z karnacją po moim Tacie nie mam co liczyć na bycie “córką młynarza”.
A tu zjedliśmy najlepsze lody na tym wyjeździe. Czekoladowe smakowały jak krem, który ciocia robi do tortu! Pyszne i ogromne, wręcz nie do zjedzenia porcje.
O, dokładnie tu!
Orebić
Orebić
Orebić
Orebić
Orebić

Wieczorem idziemy na drugą plażę w Sreser, niedaleko kościółka na ulicy Kraj. Woda jest cieplutka, dno piaszczyste ale pełne życia. I do tego bardzo łagodne zejście – idealne miejsce dla dzieciaków. Pływamy, nurkujemy i leniuchujemy.

O 20 ma odbyć się w Sreser Ribaćka Noc z muzyką na żywo i darmowym winem oraz rybami. Siadamy na ławce i rozmawiamy z jedną kobietą. Ciekawi nas czy jest tu więcej turystów czy mieszkańców. Okazuje się, że zdecydowanie tych pierwszych chociaż lokalsi też wbijają na takie wydarzenia. Rozmawiamy w bardzo koślawym chorwackim i śmiejemy się z Edwinem, że komunikacja w tym języku wychodzi nam lepiej niż w niemieckim, którego uczyliśmy się przez wiele lat w szkole.

Pijemy bardzo dobre wino, niestety nalewane do jednorazowych kubeczków. Nawet nie pomyślałam, żeby zabrać coś wielorazowego ze sobą, chociaż pewnie nic by to nie dało. Marynarz nalewający wino pracuje jak bezmyślna maszyna nawet nie patrząc na ludzi wciąż napełniając nowe plastikowe kubeczki. Musiałam mu na siłę pod nos wcisnąć ten, w którym już piłam wino i poprosić, żeby napełnił ten stary. W Chorwackich marketach (Konzum) wciąż można bez dodatkowej opłaty spakować zakupy do foliowej torebki, więc myślę, że jeszcze długa droga przed tym krajem.

Leosia tańczy na placu do granej na żywo muzyki, a ja kątem oka widzę dziewczynkę rozkładającą zrobione przez siebie bransoletki. Mała ma jakieś 10 lat i z krókiej rozmowy dowiadujemy się z Mają, że dorabia do kieszonkowego. Bardzo popieram takie pomysły i pytam moich córek, czy chcą po bransoletce. Wolę taką pamiątkę niż produkowane masowo zabawki lub inne bibeloty wciskane nam na każdym straganie.

Niedługo Leosia wdrapuje mi się na kolana i mówi, że jest zmęczona. Pakujemy więc ją do wózka i ruszamy pod górę do domu.

Plaża w Sreser. Kobiecie w oddali woda nadal sięga do pasa. My praktycznie doszliśmy do widocznego Otoku, dopiero przed samą wysepkę woda zaczynała mnie kryć.
Wino!
Dziewczynka, od której kupiliśmy bransoletki.

3
Dodaj komentarz

avatar
 
2 Comment threads
1 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
3 Comment authors
PolaSaraLeszek Recent comment authors
  Otrzymuj powiadomienia o komentarzach w tym poście  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Pola
Gość

Bardzo miłe zdjęcia. Przyjemnie się ogląda tego bloga.

Leszek
Gość
Leszek

Jeszcze nieraz z pewnością odniosę się do tych wielu Twoich wspaniałych wpisów Saro. Cóż u mnie obecnie ogromne tempo życia i absorbująca praca na niechcianym etacie z którego próbuję się wyrwać. Lecz nie dlatego o tym wspominam żeby sobie pospolicie ponarzekać a jedynie chcę tylko zaznaczyć dlaczego ostatnio rzadziej się tu pojawiam: otóż właśnie z braku czasu. Tak czy inaczej chcę tu dziś jedynie powiedzieć że jesteście wspaniałą rodziną, piękną rodziną za co Was podziwiam i szanuję że tak się razem wspaniale trzymacie ze sobą i tworzycie spójną całość gdzie w Waszym rodzinnym gronie niczym w zacisznej przystani przejawiacie niesamowitą… Czytaj więcej » / Read more

Navigate

Czy możesz zanim opuścisz tę stronę zapisać się do naszego newslettera?

To nic nie kosztuje a pierwszy będziesz otrzymywał informacje o nowych wpisach i recenzjach!

You have Successfully Subscribed!

Pin It on Pinterest